اسماعیل حسین‌زهی، در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری-تحلیلی جامداد، با اشاره به پیامدهای گسترده آلودگی هوا و سایر چالش‌های زیست‌محیطی در کشور، نبود رویکرد نظام‌مند در سیاستگذاری را ریشه اصلی مزمن شدن این مسائل عنوان و افزود: اگرچه رخدادهایی مانند خشکسالی، آتش‌سوزی یا آلودگی هوا تا حدی در همه کشورها اجتناب‌ناپذیر است، اما زمانی به بحران تبدیل می‌شود که دستگاه‌های مسئول هرکدام از زاویه‌ای بخشی و بدون توجه به پیامدهای میان‌بخشی تصمیم‌گیری کنند.

نماینده دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی و شهردار پیشین زاهدان و خاش، آلودگی هوا را نمونه روشن این اختلال دانست و تصریح کرد: بر اساس برآوردهای رسمی، سالانه هزاران مرگ قابل پیشگیری ناشی از آلودگی هوا ثبت می‌شود، بحرانی که به گفته وی ریشه در کیفیت نامطلوب سوخت، بهره‌وری پایین ناوگان حمل‌ونقل و غلبه حمل‌ونقل شخصی دارد.

وی تأکید کرد: هر سه عامل نتیجه سیاست‌های نادرست قیمت‌گذاری انرژی و ضعف در توسعه حمل‌ونقل عمومی و صنعتی در ادوار گذشته است.

نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی همچنین از تبدیل شدن برخی «راه‌حل‌ها» به عامل تشدید بحران انتقاد کرد و با اشاره به چرخه «تقاضای القایی»، گفت: افزایش بزرگراه‌ها و مسیرهای جدید در برخی شهرها، به جای کاهش ترافیک، موجب استفاده بیشتر از خودرو و افزایش آلودگی شده است.

به گفته حسین‌زهی، حتی زمانی که تصمیمات درست اتخاذ می‌شود، ساختارهای جزیره‌ای دستگاه‌ها مانع اجرا می‌شود، زیرا سیاست‌های انرژی، محیط‌زیست، صنعت و حمل‌ونقل بدون سازوکار هماهنگی مؤثر پیش می‌روند و بعضاً در تعارض با یکدیگر قرار می‌گیرند.

وی با تأکید بر ضرورت تفکر نظام‌مند در مدیریت بحران‌های زیست‌محیطی، تصریح کرد: سیاستگذار باید پیامدهای کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت تصمیمات را یکپارچه ببیند و به جای تمرکز صرف بر رفتار شهروندان، ساختارهای تولیدکننده رفتارها را اصلاح کند.

حسین‌زهی در پایان با بیان اینکه کمبود منابع و ضعف نیروی انسانی مشکل اصلی نیست، خاطرنشان کرد: تا زمانی که مسائل محیط‌زیست از سطح «نهادها» به سطح «سیستم» ارتقا نیابد، سیاستگذاری‌ها واکنشی و پرهزینه باقی خواهد ماند.