زابل_ در جغرافیایی که سال هاست توصیفش با واژه هایی چون «تنگی نفس»، «خشکسالی»، «بحران» و «کوچ اجباری» گره خورده، حقایق و ظرفیت هایی شگفت انگیز در همهمه مرثیه های سوزناک گم شده است؛ گویی چشم بینایی برای دیدن و زبان گویایی برای وصف آن وجود ندارد. سیستان، نه فقط سرزمین رنج، بلکه «کریدور طلایی انرژی جهان» است؛ جایی که در خرداد ۱۴۰۲، رکورد بازدهی پربازده ترین نیروگاه های بادی جهان را جابه جا کرد، اما همچنان در حصار غفلت مسئولان و روایت ناقص مدیحه سرایان رسانه ای محبوس مانده است. این گزارش، روایت بادی است که می تواند نان آور باشد، اما فعلاً فقط غبار به خانه می آورد.