به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی جامداد، پوریا جهان تیغی_ استان پهناور و محروم سیستان و بلوچستان، با تمام ظرفیت‌ها و چالش‌های انباشته‌اش، امروز بیش از هر زمان دیگری به مدیران پاکدست، پاسخگو و رسانه‌های شجاع و بیدار نیاز دارد.

در این میان، جایگاه مطبوعات و پایگاه‌های خبری به عنوان «رکن چهارم دمکراسی» و بازوی نظارتی جامعه، تعریف مشخص و روشنی دارد.

قانون مطبوعات جمهوری اسلامی ایران، به صراحت رسانه‌ها را مکلف کرده است تا در راه روشن ساختن افکار عمومی، بالا بردن سطح آگاهی‌ها و بیان صادقانه و بدون اغماض مشکلات و کمبودهای اقتصادی، اجتماعی و اداری گام بردارند.

اما نکته اینجاست که اثرگذاری یک رسانه، مستقیماً به استقلال و سلامت نفس فعالان آن وابسته است.

خبرنگار و رسانه رسالت‌مدار، تریبون روابط عمومی‌ها نیست و قرار نیست صدای مطالبات به حق مردم و قشر کارگر، در چرخ‌دنده‌های مصلحت‌اندیشی‌های شخصی یا امتیازدهی‌های پشت‌پرده گم شود.

متأسفانه گاهی مشاهده می‌شود که برخی نهادها یا مجموعه‌ها به جای پاسخگویی شفاف به افکار عمومی و حل ریشه‌ای مشکلات ساختار تحت مدیریت خود، رویه حاشیه‌سازی و تلاش برای مدیریتِ سکوت رسانه‌ها را در پیش می‌گیرند.

در این میان، اگر رسانه‌ای دچار خودسانسوری شود یا قلم خود را به بهانه‌های گوناگون از کار بیندازد، در حقیقت به رسالت حرفه‌ای خود و اعتماد مردم خیانت کرده است.

قانون مطبوعات به خبرنگار اجازه نمی‌دهد که در برابر تضییع حقوق عامه، سکوت پیشه کند.

وظیفه ذاتی خبرنگار این است که بدون اغماض، بدون ترس از حاشیه‌سازی‌ها و بدون اینکه زیر بار توجیه‌ها و امتیازات مقطعی برود، مسائل را موشکافی کند و دستگاه‌های مسئول را پای میز پاسخگویی بکشاند.

پایگاه خبری_تحلیلی جامداد بر عهد دیرینه خود با مردم شریف سیستان و بلوچستان استوار است؛ ما معتقدیم قلمی که به روی دردها و مطالبات اقشار ضعیف و زحمتکش بسته شود یا در برابر ترک فعل‌ها و کم‌کاری‌ها به سکوت بگرامد، دیگر اصالت رسانه‌ای ندارد.

انتظار می‌رود تمامی دستگاه‌های اجرایی استان به جای هزینه‌کرد در حواشی، تمام تمرکز خود را معطوف به حل گره‌های کور معیشتی، اداری و توسعه‌ای منطقه کنند و همکاران رسانه‌ای نیز رسالت سنگین صیانت از حقوق عامه را فدای مصلحت‌اندیشی‌های زودگذر نکنند.