زاهدان_ تا همین چند سال پیش، وقتی نام مرزهای شرقی ایران می آمد، ذهن ها به سمت شوتی و قاچاق و مأموران مرزبانی می رفت. اما حالا، در دفتر کار استاندار سیستان و بلوچستان، نقشه ای روی دیوار است که روی آن، مسیر رسیدن به عددی ده میلیارد دلاری ترسیم شده. این عدد، قرار است حجم مبادلات تجاری ایران و پاکستان را از سه میلیارد دلار فعلی به ده میلیارد دلار برساند. کسی که این نقشه را روی دیوار زده، می داند که رسیدن به آن، بدون یک چارچوب قانونی محکم، ممکن نیست. همان چارچوبی که مجلس شورای اسلامی در بهمن ۱۴۰۲ تصویب کرد.

زاهدان_ وقتی دشمن، پس از ناکامی در تقابل نظامی، تمرکز خود را بر محاصره دریایی و انسداد گلوگاه های تجاری گذاشت، معادله تأمین کالاهای اساسی کشور به نقطه حساسی رسید، اما آنچه این معادله را به نفع ایران تغییر داد، نه یک واکنش اضطراری، بلکه یک آمادگی قانونی بود که مجلس شورای اسلامی دو سال پیش از تشدید فشارها، آن را پایه گذاری کرده بود.

زاهدان_ مرزهای سیستان و بلوچستان در حال عبور از نقش سنتی «هزینه امنیت» به جایگاه «دارایی اقتصادی» هستند. آمار رسمی از مبادلات نزدیک به دو میلیون تُن کالا از پایانه‌های مرزی، رشد دوبرابری سرمایه‌گذاری صنعتی و اشتغال ۱۶هزار نفر در شهرک‌های صنعتی استان نشان می‌دهد که اگر امنیت، لجستیک و حکمرانی مرزی هم‌زمان دیده شوند، مرز می‌تواند به یکی از مزیت‌های رقابتی اصلی برای جذب سرمایه و توسعه پایدار تبدیل شود.