ابوالفضل توسلی در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری-تحلیلی جامداد، با اشاره به نقش کلیدی وحدت حوزه و دانشگاه در حل مسائل اجتماعی، افزود: جامعه امروز با چالش‌هایی روبه‌روست که پاسخ به آن‌ها نیازمند بهره‌گیری همزمان از دانش تجربی دانشگاه و مبانی معرفتی دین است، این تلفیق می‌تواند به بومی‌سازی علوم انسانی و جهت‌دهی علم در مسیر اخلاق، عدالت اجتماعی و حل واقعی مسائل منجر شود.

وی با تأکید بر ضرورت شکل‌گیری پژوهش‌های مشترک، ادامه داد: برای تحقق عملی وحدت حوزه و دانشگاه، باید شبکه‌ای منسجم از طرح‌های پژوهشی مشترک میان اساتید حوزه‌های علمیه و دانشگاه‌ها ایجاد شود تا گفت‌وگوی علمی از سطح شعار فراتر رفته و به تولید دانش کاربردی منجر شود.

رئیس دانشگاه پیام نور تربت‌حیدریه با بیان تفاوت‌های تربیتی در دو نهاد علمی تصریح کرد: طلبه در فضایی مبتنی بر تعبد، اخلاق و مبانی دینی رشد می‌کند، در حالی که دانشجو در محیطی تجربه‌محور و مبتنی بر آزمون و خطا آموزش می‌بیند، اگر زبان مشترکی میان این دو فضا شکل گیرد، وحدت حوزه و دانشگاه از یک مفهوم نظری به یک واقعیت میدانی تبدیل خواهد شد.

توسلی، تربیت نیروی انسانی آشنا با هر دو عرصه را از الزامات تحقق این وحدت دانست و گفت: نیازمند استادانی هستیم که هم منطق علم جدید را بشناسند و هم با فقه و کلام آشنا باشند، همچنین طلابی که ضمن تسلط بر مبانی دینی، با روش‌های علمی و مسائل روز جامعه آشنایی داشته باشند.

وی برگزاری نشست‌های مشترک علمی و کرسی‌های آزاداندیشی را از ابزارهای مؤثر در این مسیر دانست و افزود: این‌گونه نشست‌ها می‌تواند بستر گفت‌وگوی واقعی، تضارب آرا و هم‌افزایی علمی میان حوزه و دانشگاه را فراهم کند.

دانشیار دانشگاه پیام‌نور در پایان خاطرنشان کرد: وحدت حوزه و دانشگاه زمانی پایدار خواهد شد که نسل جوان، تجربه همکاری واقعی و پروژه‌های مشترک را لمس کند و این هم‌افزایی به بخشی از زیست علمی آنان تبدیل شود.