به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی جامداد، پوریا جهان تیغی_ بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب را باید نقشه‌خوانی دقیق یک جنگ ترکیبی همه‌جانبه دانست؛ جنگی که گلوله و موشکِ آن، «شبهه، شایعه و تحقیر» است.

محور اصلی این هشدار، نه صرفاً دشمن بیرونی، بلکه پروژه‌ای است که می‌کوشد ملت را از درون، نسبت به داشته‌های خود بی‌باور کند، به تعبیر ایشان، اگر ملتی پیشرفت‌هایش را نبیند و توانایی‌هایش را انکار کند، پیش از آنکه دشمن حمله کند، خود آماده تسلیم شده است.

رهبر انقلاب با مصداق‌آفرینی روشن، این تصویرسازیِ تحریف‌شده را در هم شکستند؛ از پرتاب همزمان سه ماهواره توسط جوانان ۲۶ ساله تا جهش هزاران مگاواتی تولید برق، از پیشرفت‌های پزشکی و نانو تا صنایع دفاعی در اوج تحریم. این تأکید، یک پیام راهبردی دارد؛ قدرت بازدارندگی ایران، محصول اراده جوانان و سرمایه انسانی است، نه نتیجه لطف قدرت‌های جهانی. همان عاملی که دشمن را وادار می‌کند پشت درخواست «توقف جنگ» و «پیام صلح»، نقشه فریب پنهان کند.

واقعیت افشاشده‌ای که رهبر انقلاب بر آن انگشت گذاشتند، تجربه عینی ملت در «جنگ دوازده‌روزه» است؛ جایی که مردم دیدند نقشه جنگ، همزمان با میز مذاکره طراحی می‌شود.

همین مشاهده، پروژه بزک‌کردن دشمن را به شکست کشاند و پرده از این حقیقت برداشت که آمریکا و صهیونیسم، مسأله‌شان مذاکره نیست؛ ضعف ایران مسأله آنهاست، از این منظر، جنگ رسانه‌ای و اقتصادی امروز، ادامه همان نبرد است، با ابزار نرم‌تر اما هدفی واحد.

بخش مهم دیگر بیانات، تفکیک هوشمندانه اعتراض از اغتشاش است، رهبر انقلاب با صراحت، حق‌بودن مطالبه بازاریان درباره بی‌ثباتی ارزی را تأیید کردند و در عین حال هشدار دادند که دشمن روی موج مطالبات معیشتی سوار می‌شود تا بی‌ثباتی سیاسی تولید کند.

این همان نقطه‌ای است که جنگ نرم، از اقتصاد به امنیت پیوند می‌خورد؛ جایی که اعتراضِ بحق، با تحریک مزدوران رسانه‌ای و میدانی، به ابزار ناامنی تبدیل می‌شود.

جمع‌بندی این بیانات، یک توصیه صرف اخلاقی نیست؛ یک راهبرد ملی است، دیدن داشته‌ها، حفظ اتحاد، شناخت دشمن و بی‌تفاوت نماندن در برابر تحقیر برنامه‌ریزی‌شده. همان مؤلفه‌هایی که «سلیمانی» را سلیمانی کرد، ایمان، اخلاص و عمل. پیام پایانی روشن است؛ ملتی که به توان خود ایمان دارد، نه با شایعه از پا می‌افتد و نه با فشار اقتصادی به زانو درمی‌آید.