به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی جامداد، پوریا جهان تیغی_ سیستان و بلوچستان در نگاه بسیاری با گرما شناخته می‌شود، اما واقعیت زمستان‌های این استان، تصویر دیگری دارد. در روزهای سرد سال، به‌ویژه در مناطق شمالی و مرتفع، سرما چنان شدت می‌گیرد که تأمین سوخت به مسئله‌ای حیاتی بدل می‌شود؛ مسئله‌ای که مستقیم با امنیت روانی و سلامت خانوارها در ارتباط است.

گاز شهری در سال‌های اخیر به بخشی از استان رسیده، اما این دسترسی هنوز کامل نیست، در برخی نقاط، شبکه گاز نیمه‌تمام رها شده و در برخی دیگر، هزینه‌های بالای لوله‌کشی داخلی و اجرای تأسیسات، امکان استفاده از گاز را از توان مالی بسیاری از خانوارها خارج کرده است، گازی که از خیابان عبور می‌کند، اما به خانه نمی‌رسد.

نتیجه روشن است، بازگشت ناخواسته مردم به سوخت‌های سنتی. نفت سفید همچنان تنها ابزار مقابله با سرمای زمستان برای شمار زیادی از خانوارهاست، اما وابستگی به نفت، تنها بخشی از مشکل است. مسئله اصلی، مدیریت و نظارت بر توزیع آن است.

گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که مراکز توزیع نفت در برخی روزها با تعطیلی، تأخیر یا بی‌نظمی مواجه‌اند. صف‌های طولانی، معطلی ساعت‌ها در سرمای شدید و نبود پاسخ‌گویی شفاف، واقعیتی است که مردم هر زمستان با آن دست‌به‌گریبان‌اند.

همین خلأ نظارتی، زمینه را برای شکل‌گیری بازار غیررسمی فراهم کرده است، بازاری که در آن نفتی با سهمیه دولتی، با قیمتی بالاتر از نرخ رسمی دست‌به‌دست می‌شود. این شرایط، شائبه سودجویی برخی توزیع‌کنندگان و واسطه‌ها را تقویت کرده و فشار مضاعفی بر معیشت خانوارها وارد می‌کند.

تأمین سوخت در روزهای سرد، موضوعی نیست که بتوان با وعده و بخشنامه از کنار آن گذشت. انتظار مردم، نظارت مستمر، توزیع منظم و برخورد قاطع با تخلفات است. در استانی که زمستان‌هایش سخت و امکاناتش محدود است، نفت سفید نباید به کالای معامله و ابزار سود تبدیل شود؛ بلکه باید به‌موقع، عادلانه و بی‌منت به دست مردم برسد.