به گزارش خبرنگار پایگاه خبری_تحلیلی جامداد، پوریا جهان تیغی_ روز جهانی هنر که هر سال ۱۵ آوریل (۲۶ فروردین) به نام لئوناردو داوینچی، نماد خلاقیت و پیوند هنر و دانش، گرامی داشته می‌شود، فرصتی برای تأمل دوباره در جایگاه هنر در جوامع مختلف است.

سیستان و بلوچستان از دیرباز یکی از خاستگاه‌های مهم هنرهای بومی در ایران بوده است.

تنوع فرهنگی، پیشینه تاریخی و سبک زندگی مردم این منطقه باعث شکل‌گیری گونه‌های متنوعی از هنر شده که هر یک، بخشی از هویت فرهنگی این سرزمین را شکل می‌دهند.

از سوزن‌دوزی‌های ظریف بلوچ که در بسیاری از پژوهش‌های هنری به‌عنوان نمونه‌ای برجسته از هنرهای سنتی شناخته می‌شود، تا موسیقی محلی، صنایع دستی، هنرهای آیینی، معماری بومی و ادبیات شفاهی، همگی بیانگر ظرفیت‌های قابل توجه هنری در این استان هستند.

در میان این جلوه‌های هنری، سوزن‌دوزی بلوچ جایگاه ویژه‌ای دارد؛ هنری که با نقش‌ها و الگوهای هندسی و رنگ‌های متنوع، نه‌تنها نمادی از فرهنگ و هویت مردم بلوچ به شمار می‌رود بلکه در سال‌های اخیر در عرصه‌های ملی و بین‌المللی نیز مورد توجه قرار گرفته است.

بسیاری از پژوهشگران هنر، این نوع سوزن‌دوزی را نمونه‌ای از زیبایی‌شناسی بومی و نظام نمادین در هنر سنتی می‌دانند.

با وجود چنین ظرفیت‌های ارزشمندی، واقعیت آن است که هنر و هنرمندان سیستان و بلوچستان همچنان با چالش‌هایی در زمینه زیرساخت‌های فرهنگی، حمایت‌های مالی و حضور در بازارهای گسترده‌تر روبه‌رو هستند.

کمبود فضاهای فرهنگی و هنری، محدود بودن امکان عرضه آثار در سطح ملی و بین‌المللی و نبود برخی حمایت‌های پایدار از جمله مسائلی است که می‌تواند روند رشد و شکوفایی هنر در این استان را با محدودیت مواجه کند.

کارشناسان معتقدند توجه جدی به هنرهای بومی، علاوه بر حفظ میراث فرهنگی، می‌تواند زمینه‌ساز توسعه فرهنگی و حتی اقتصادی در استان باشد.

حمایت هدفمند از هنرمندان، ایجاد زیرساخت‌های مناسب برای فعالیت‌های هنری، برگزاری رویدادها و جشنواره‌های تخصصی و تقویت حضور آثار هنری در بازارهای داخلی و خارجی از جمله اقداماتی است که می‌تواند به پویایی بیشتر هنر در این منطقه کمک کند.

در چنین شرایطی، روز جهانی هنر می‌تواند یادآور اهمیت توجه به هنرمندان و فعالان فرهنگی در استان‌هایی باشد که با وجود ظرفیت‌های غنی هنری، کمتر در کانون توجه قرار گرفته‌اند.

بی‌تردید تقویت جایگاه هنر در سیستان و بلوچستان نه‌تنها به حفظ و انتقال میراث فرهنگی این منطقه کمک می‌کند، بلکه می‌تواند نقش مهمی در معرفی بهتر فرهنگ متنوع ایران در سطح ملی و جهانی ایفا کند.