به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی جامداد، پوریا جهان تیغی_ ۲۶ مردادماه، سالروز بازگشت کاروانِ صبر به آغوش وطن، یادآور لحظه‌ای است که اراده‌ی پولادین فرزندان ایران بر دیوارهای بتنی و شکنجه‌گاه‌های رژیم بعث پیروز شد.

بیش از ۴۰ هزار آزاده‌ای که با قامتی برافراشته از مرز خسروی گذشتند، پیشقراولان جریانی بودند که ثابت کردند «اسارت» به معنای «تسلیم» نیست؛ بلکه فصلی نوین از مبارزه در قلب جبهه دشمن است.

پیوستگیِ تاریخی؛ از بغداد تا تل‌آویو

تحلیل رفتار سیاسی و نظامی منطقه نشان می‌دهد که الگوی مقاومت آزادگان ما در دوران جنگ تحمیلی، امروز به الگوی رفتاریِ جبهه مقاومت در نبردهای اخیر تبدیل شده است.

اگر دیروز آزادگان سرافراز در اردوگاه‌های تکریت و رومادی، با دستان خالی اما با تکیه بر ایمان، ماشین جنگی صدام را تحقیر کردند، امروز نیز رزمندگان فلسطینی در غزه و مجاهدان لبنانی، تحت شدیدترین محاصره‌های تاریخ معاصر، همان «صبرِ پیروز» را به نمایش گذاشته‌اند.

جنگِ اراده‌ها در میدان‌های نوین

در جنگ‌های اخیر منطقه، به ویژه در نبرد نابرابر غزه، شاهد هستیم که رژیم صهیونیستی با استفاده از پیشرفته‌ترین جنگ‌افزارهای غربی، در پی شکستن اراده‌ی مردم است.

اما همان‌طور که اسارت طولانی‌مدت نتوانست هویت و آرمان آزادگان ایران را سلب کند، بمباران‌های بی‌وقفه نیز نتوانسته است مردم غزه را به کوچ اجباری یا تسلیم وادارد. این نشان‌دهنده یک پیوستگی عقیدتی است: «پایداری، سلاحی است که رادارها قادر به شناسایی آن نیستند.»

آزادگان؛ معلمانِ تبیین در عصر جدید

امروز که در سالروز این بازگشتِ تاریخی قرار داریم، رسالت رسانه‌ها و خبرنگاران، فراتر از یک تجلیل ساده است، ما موظف به «تبیین» این نکته هستیم که امنیت و اقتدار امروز ما، ریشه در آن سال‌های سختِ اسارت دارد.

آزادگان، نماد زنده این واقعیت هستند که هزینه‌ی تسلیم به مراتب بیشتر از هزینه‌ی مقاومت است.

در پایان باید گفت؛ ۲۶ مرداد صرفاً روزِ پایانِ اسارت نیست، بلکه روزِ اثباتِ حقانیتِ مسیری است که امروز در پهنه‌ی جغرافیای مقاومت، از شامات تا خلیج فارس، طنین‌انداز شده است.

آزادگان ما نشان دادند که دیوارهای بلند و سیم‌های خاردار، هرگز نمی‌توانند مانع رسیدن به سپیده‌دم پیروزی شوند؛ حقیقتی که امروز دشمنان در میادین نبردِ جدید، با تمام وجود لمس می‌کنند.