به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی جامداد، پوریا جهان تیغی_ سخن گفتن از جذب اعتبارات کلان برای پروژه‌های راه و راه‌آهن و تکیه بر آمارهای روبه‌رشد توسعه، بی‌شک خبر خوشی برای آینده است؛ اما حقیقت ملموس جامعه امروز سیستان و بلوچستان آن است که توسعه و رونق کریدورهای تجاری تفتان، ریمدان و چابهار بر بستری از امنیت روانی و جانی پایدار شکل می‌گیرد.

در غیاب چتر حفاظتی مطمئن، نخستین قربانیِ ناامنی‌ها، اعتماد سرمایه‌گذاران، توقف چرخ پروژه‌های عمرانی و تحمیل مهاجرت‌های ناخواسته نخبگان و فعالان اقتصادی از منطقه خواهد بود و از همین رو، تفکیک مأموریت‌های اداری و فاصله‌گذاری میان وظایف توسعه‌ای با مسئولیت‌های مستقیم در حوزه امنیت، خطایی تحلیلی است که مدیریت ارشد هر استان—به‌ویژه در جایگاه قانونی ریاست شورای تأمین—باید از آن حذر کند.

بررسی روند میدانی ماه‌های گذشته نشان می‌دهد که در مقاطعی از حیات اداری استان، وجود حلقه‌ها و لایه‌های مراقبتی پیوسته در مبادی و ورودی شهرها نقشی بازدارنده در مهار تحرکات باندهای مسلح، جلوگیری از قاچاق سلاح و کشف عوامل ناامنی ایفا می‌کرد.

هرچند چنین تدابیری ممکن بود تردد روزمره شهروندان را با معطلی‌هایی روبه‌رو سازد، اما ضریب آرامش عمومی و مهار جرائم خشن را به میزان چشمگیری افزایش می‌داد.

با این حال، تصمیمات ناظر بر جمع‌آوری یا کاهش محسوس این گلوگاه‌های کنترلی، بدون جایگزین‌سازی سریع سامانه‌های پایش هوشمند و نظارت‌های نوین، به پاشنه‌آشیل جدیدی در رخنه آسان‌تر عوامل ناامنی به عمق شهرها بدل شده است.

از همین رو، بازگرداندن سنجیده، محترمانه و هدفمند لایه‌های بازرسی به مبادی ورودی، امروز به یکی از مطالبات اصلی ناظران و مردم منطقه بدل شده است.

در کنار بازآرایی شیوه‌های کنترل محیطی، صیانت از جان پاک سربازان و پاسداران جان‌برکف فراجا و مرزبانی به یک فوریت ملی و انسانی تبدیل شده است.

نمی‌توان نیروهای حافظ امنیت را در برابر جریان‌های خشن و مجهز به جنگ‌افزارهای ترکیبی قرار داد، اما هم‌زمان از نوسازی ناوگان ترابری، ارتقای خودروهای عملیاتی به استانداردهای ضدگلوله و ضدکمین، تجهیز به سامانه‌های پارازیت‌انداز و دوربین‌های دید در شب مدرن غفلت ورزید.

تخصیص بودجه‌های اضطراری و ویژه برای تجهیز مدافعان وطن، مطالبه‌ای است که پیگیری بی‌وقفه آن از وظایف مبرم تصمیم‌سازان استانی و ملی در راستای کاهش آسیب‌پذیری نیروها به شمار می‌رود.

در نهایت، رمز عبور از توطئه‌های پیچیده خارجی که در پی برهم زدن توازن منطقه و ضربه زدن به همزیستی مسالمت‌آمیز طوایف و مذاهب هستند، بازگشت حقیقی به الگوی امنیت مردم‌پایه است.

مردم غیور، مرزداران اصیل و ریش‌سفیدان و علمای شیعه و اهل‌سنت سیستان و بلوچستان همواره پاسداران حقیقی عزت این سرزمین بوده‌اند.

میدان دادن به ظرفیت‌های اجتماعی، تقویت اشراف اطلاعاتی مردمی و حضور فعالانه مدیریت عالی استان در متن تحولات امنیتی، می‌تواند این استان راهبردی را به ساحل آرامش و توسعه‌ای متوازن رهنمون سازد.

اقتدار جنوب‌شرق نه در چارچوب شعارها و بیانیه‌های اداری، بلکه در عرصه تصمیم‌گیری‌های شجاعانه، هماهنگی حداکثری ارکان شورای تأمین و پشتیبانی بی‌قیدوشرط از مدافعان امنیت تبلور می‌یابد.

انتظار افکار عمومی از مدیریت استان آن است که با درک فوریت شرایط، تدابیر ملموس و قاطعی را برای بستن منافذ ناامنی و تجهیز همه‌جانبه نیروها به کار گیرد تا پیش از آنکه داغی دیگر بر دل خانواده‌های مظلوم بنشیند، افق آرامش بر پهنه سیستان و بلوچستان نمایان شود.