این یادداشت تحلیلی در واکنش به اظهارات خصمانه اخیر رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر اجرای طرح «روز دی اقتصادی» علیه ایران نگاشته شده است. واشنگتن با ادعای آغاز «سخت‌ترین محاصره اقتصادی تاریخ»، تهدید کرده است هر کشوری را که در حوزه‌های مالی، نفتی و دریایی با تهران همکاری کند، هدف تحریم ثانویه قرار می‌دهد؛ سناریویی تکراری برای انزوای جمهوری اسلامی.

به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی جامداد،پوریا جهان تیغی_ اظهارات اخیر رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر اعمال سخت‌ترین تحریم‌های تاریخ و اعلام به اصطلاح «روز دی اقتصادی» (Economic D-Day) علیه جمهوری اسلامی ایران، بیش از آنکه نشان‌دهنده قدرت و ابتکار عمل ایالات متحده باشد، پرده از استیصال و درماندگی واشنگتن در برابر اراده پولادین ملت ایران برمی‌دارد. لفاظی‌های اغراق‌آمیز درباره نابودی زیرساخت‌ها و اقتصاد ایران، تنها یک عملیات روانی نخ‌نماست که با هدف ایجاد یأس و ناامیدی در صفوف به هم پیوسته ملت ایران طراحی شده است.

برای درک بهتر چرایی اتخاذ چنین مواضع تندی در مقطع کنونی، باید به این پرسش کلیدی پاسخ داد: چرا آمریکا اکنون تمام تخم‌مرغ‌های خود را در سبد «جنگ تمام‌عیار اقتصادی» چیده است؟

۱. استیصال در میدان نبرد و شکست گزینه‌های نظامی

آمریکا و متحدانش در دهه‌های گذشته، بارها شانس خود را در عرصه‌های نظامی و امنیتی علیه جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت امتحان کرده‌اند، از جنگ تحمیلی هشت ساله تا فتنه‌انگیزی‌های منطقه‌ای، ایجاد گروه‌های تروریستی تکفیری و تهدیدهای مکرر به حملات پیش‌دستانه؛ تمامی این توطئه‌ها با سد محکم دفاعی ایران و بیداری ملت‌های منطقه با شکستی مفتضحانه روبه‌رو شد.

روی آوردن به جنگ اقتصادی با این ابعاد بی‌سابقه، در واقع اعتراف صریح دشمن به ناکارآمدی و شکست کامل گزینه‌های نظامی (Hard Power) است.

آن‌ها چون توان رویارویی در میدان نبرد را ندارند، بزدلانه سفره و معیشت مردم را هدف قرار داده‌اند.

 

۲. اقتصاد مقاومتی مردمی؛ پاتک راهبردی ایران

ادعای اینکه ایران «به نخی باریک آویزان است»، ناشی از عدم شناخت عمیق دشمن از ظرفیت‌های درونی کشور ماست.

جمهوری اسلامی ایران با برخورداری از منابع غنی طبیعی، موقعیت ژئوپلیتیک استثنایی، مرزهای گسترده با همسایگان متعدد و از همه مهم‌تر، نیروی انسانی جوان و متخصص، کشوری نیست که با محاصره و انزوا از پای دربیاید.

راهکار اساسی و پاتک راهبردی ما در برابر این شبیخون جدید، تکیه بر «اقتصاد مقاومتی مردمی» است.

هرگاه اقتصاد از حالت دولتی و نفتیِ صرف خارج شده و به دست توانمند مردم و جوانان این مرز و بوم سپرده شود، هیچ تحریمی کارگر نخواهد بود. فعال‌سازی تعاونی‌ها، حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان، بهره‌گیری از ظرفیت‌های بومی هر استان (به‌ویژه استان‌های مرزی که می‌توانند دروازه صادرات و واردات باشند) و قطع وابستگی به دلار، خطوط مقدم این نبرد اقتصادی هستند.

 

۳. تجربه تاریخی؛ پیروزی از آنِ مقاومت است

تاریخ ۴۵ ساله انقلاب اسلامی گواه روشنی بر این مدعاست که تحریم‌ها و فشارهای همه‌جانبه، اگرچه زحمت ایجاد می‌کنند، اما هرگز نتوانسته‌اند ماشین پیشرفت ایران را متوقف سازند.

از تحریم‌های اولیه در سال‌های آغازین انقلاب تا فشار حداکثری در دولت‌های پیشین آمریکا، ملت ایران همواره با تبدیل تهدیدها به فرصت، به دستاوردهای بومی شگرفی در حوزه‌های دفاعی، علمی و صنعتی دست یافته است، امروز نیز همین الگو، راهگشای عبور از این کارزار اقتصادی خواهد بود.

 

نتیجه‌گیری

اعلام جنگ اقتصادی اخیر، نه نشانه قدرت دشمن، بلکه آخرین ترکشِ ترکش‌دانِ استکبار جهانی است.

جنگی که با اتکا به ظرفیت‌های عظیم داخلی و مشارکت فعالانه مردم در اقتصاد مقاومتی، به فرصتی تاریخی برای استقلال کامل اقتصادی ایران بدل خواهد شد.

همان‌گونه که از ابتدای انقلاب تاکنون ماشین جنگی و رسانه‌ای آمریکا نتوانست اراده این ملت را در هم بشکند، در این نبرد اقتصادی نیز «دشمن همواره محکوم به شکست است» و پیروزی نهایی، از آنِ ملت بصیر و مقاوم ایران خواهد بود.

  • نویسنده : پوریا جهان تیغی