به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی جامداد،پوریا جهان تیغی_ بارندگی‌های اخیر در زاهدان، که نویدبخش رحمت الهی و حیات دوباره طبیعت بود، برای شهروندان، یادآور کابوسی تکراری و نمایشگاهی از ضعف‌های مزمن مدیریت شهری شد.

هنوز مدت زیادی از انتشار یادداشت انتقادی ما در تاریخ ۲۸ آذر ماه با عنوان «بارانی که فقط از آسمان نبارید / شهرداری زاهدان در آزمون شکست‌خورده مدیریت شهری» نمی‌گذرد. در آن یادداشت نسبت به وضعیت اسفبار آبگرفتگی‌ها و زیرساخت‌های فرسوده هشدار داده بودیم؛ اما متأسفانه پس از گذشت چند ماه، نه تنها گام مؤثری برای حل این بحران‌های فصلی برداشته نشده، بلکه همان چالش‌ها با شدت بیشتری خودنمایی کرده‌اند.

مدیریت فصلی یا مدیریت ریشه‌ای؟

با هر باران، نهرهای خیابانی دوباره لبریز شدند، آبگرفتگی معابر اصلی، تردد شهروندان را مختل کرد و آن‌چه بیش از هر چیز چشم را آزار داد، نمایان شدن عمق فاجعه نگهداری از زیرساخت‌های شهری بود، چاله و چوله‌های بزرگ و کوچک، که پیش از باران زیر غبار پنهان بودند، اکنون با جمع شدن آب، تبدیل به تله‌هایی برای خودروها شده‌اند.

این وضعیت، این سؤال جدی را مطرح می‌کند که آیا شهرداری زاهدان، برنامه‌ای فراتر از اقدامات فصلی و مسکّن‌های موقت برای مدیریت شهر دارد؟

مردم حق دارند بدانند که بودجه‌های اختصاص‌یافته به آسفالت، ترمیم معابر و توسعه زیرساخت‌های دفع آب‌های سطحی، در طول ماه‌های خشک، صرف چه اولویت‌هایی شده است.

اگر مدیریت شهری، توانایی پیش‌بینی و آمادگی برای یک اتفاق طبیعی مانند باران را نداشته باشد، چگونه می‌تواند مدعی مدیریت بحران‌های بزرگتر یا حتی امور روزمره شهری باشد؟، بار حقوقی عملکرد ضعیف، متوجه مجموعه اجرایی است که نتوانسته است حداقل‌های آسایش و امنیت تردد را برای شهروندان تأمین کند.

نقش نظارتی که غایب است

در این میان، نمی‌توان از نقش نظارتی شورای اسلامی شهر زاهدان چشم‌پوشی کرد، این شورا به‌عنوان وکیل و ناظر مردم، موظف است بر عملکرد شهرداری نظارت دائمی و قاطع داشته باشد.

تکرار هر ساله این معضلات به معنی آن است که فرآیندهای نظارت یا اصلاً فعال نیستند، یا چنان ضعیف عمل می‌کنند که تأثیری در تغییر رفتار و عملکرد مجموعه شهرداری ندارند.

سکوت یا عدم مطالبه‌گری جدی شورای شهر در قبال این شکست‌های تکراری، به نوعی چراغ سبزی برای تداوم وضعیت موجود تلقی می‌شود.

شهروندان از ناظران منتخب خود انتظار دارند که در برابر سوءمدیریت یا عدم تدبیر، با طرح سؤال، تذکر و در صورت لزوم، استفاده از ابزارهای قانونی، شهرداری را به چالش بکشند و برای ایجاد تحول، فشار لازم را وارد کنند.

مردم، هزینه شکست تکراری

زاهدان شهری نیست که بارندگی‌های سنگین یا ناگهانی در آن غیرمنتظره باشد، آمادگی برای باران، یک وظیفه ابتدایی در مدیریت شهری محسوب می‌شود.

امروز، هزینه‌های استهلاک خودروها، آسیب‌های وارده به زیرساخت‌ها و مهم‌تر از همه، سلب آسایش و اتلاف وقت شهروندان، همان بهای سنگینی است که مردم بابت فقدان تدبیر و نظارت ناکارآمد می‌پردازند.

امید است که شورای شهر، این بار صدای مردم را نه به‌عنوان یک هشدار فصلی، بلکه به‌عنوان یک مطالبه حیاتی بشنود و تا دیر نشده، مدیریت شهری را مجبور به پاسخگویی و عمل به تعهدات خود کند.