به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی جامداد، پوریا جهان تیغی_ در تاریخ منازعات معاصر، کم‌تر نمونه‌ای می‌توان یافت که در آن، استانی در دورترین فاصله جغرافیایی از کانون بحران، این‌چنین تمام‌قد، بی‌چشمداشت و پیشرو در قلب معرکه حاضر شود.

دفاع مقدس برای مردم سیستان و بلوچستان، مسئله‌ای مربوط به «دیگری» نبود؛ مسئله تمامیت ناموس و خاک بود.

جوانانی که با آوای سوزناک هامون و صبوری نخل‌های بلوچستان بالیده بودند، با شنیدن نوای مظلومیت مام وطن، کوله‌بار هجرت بستند تا ثابت کنند مرزداران تاریخ کهن، قلب تپنده ایران در سخت‌ترین گذرگاه‌ها هستند.

وحدت در سنگر؛ پاسخ خونین به توهم تفرقه

بزرگ‌ترین شکست راهبردی ماشین تبلیغاتی و نظامی بعث، مواجهه با وحدت ارگانیک و میدانی اقوام و مذاهب ایرانی بود.

در روزهایی که دشمن گمان می‌کرد گسل‌های مذهبی و قومی در جنوب‌شرق فعال خواهد شد، جوانان غیور بلوچ اهل‌سنت همگام و دوشادوش برادران سیستانی شیعه، گردان‌های ایثار را شکل دادند.

شهدای سرافراز اهل‌سنت استان، به‌ویژه شهید سبیل اخلاقی_نوجوان‌ترین شهید دفاع مقدس کشور از دیار نیک‌شهر_در کنار فرماندهان نام‌آوری چون شهید حاج قاسم میرحسینی، قائم‌مقام اسطوره‌ای لشکر ۴۱ ثارالله، تجسم عینی این برادری ناگسستنی بودند.

این پیوند خونی در سنگرها، فراتر از هر بیانیه سیاسی، خط بطلانی کشید بر تمام نقشه‌های تفرقه‌افکنانه‌ای که استعمار سال‌ها برای این خطه ترسیم کرده بود.

شجاعت اقلیمی؛ فاتحان کارون از دیار نخل و کویر  

زیست در اقلیم تفتیده و خو گرفتن با بادهای ۱۲۰ روزه و صلابت کویر، از رزمندگان سیستان و بلوچستان مردانی سرسخت، نفوذناپذیر و بی‌ادعا ساخته بود.

این صبوری ذاتی، برگ برنده عملیات‌های پیچیده دفاع مقدس شد.

جوانان حاشیه هیرمند و صیادان متبحر مکران، همان غواصان خط‌شکن و مظلومی شدند که در شب‌های ظلمانی اروند و سرمای استخوان‌سوز کارون، معبرهای نفوذناپذیر والفجر ۸ و کربلای ۴ و ۵ را گشودند؛ نیروهایی که شهید حاج قاسم سلیمانی همواره از آنان با عنوان «مظهر زلالی، وفا و شجاعت کم‌نظیر» یاد می‌کرد.

از خط آتش دیروز تا جهاد پیشرفت امروز

دفاع مقدس امتدادی زنده دارد؛ استانی که دیروز بیش از ۲ هزار شهید و هزاران جانباز و آزاده تقدیم سرافرازی میهن کرد، امروز در خط مقدم جهادی دیگر ایستاده است: جهاد نوسازی، مقابله با تنش آبی، محرومیت‌زدایی و مبارزه با توطئه‌های جنگ شناختی.

امروز نگاه به سیستان و بلوچستان نباید در قالب نگاه‌های پیرامونی محصور بماند.

استانی که در روزهای غربت و تهدید، فرزندانش را پیشکش بقای ایران کرد، مستحق متعالی‌ترین الگوهای توسعه عادلانه، توجه ویژه زیرساختی و کرامت بی‌دریغ است.

این استان، امروز نیز سنگر اول حراست از امنیت پایدار خاورمیانه و مرزهای عزت ملی است.

پایان‌بند

هفته دفاع مقدس برای اهالی سیستان و بلوچستان، صرفاً یک گرامی‌داشت تقویمی نیست؛ یادآور عهدی ناگسستنی با پرچم سه‌رنگ ایران است.

تا زمانی که نسیم غیرت از هامون به تفتان و از مکران به اروند می‌وزد، شناسنامه ایثار این ملت با امضای سرخ دلاورمردان سیستان و بلوچستان معتبر و دست‌نیافتنی خواهد ماند.