به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی جامداد، پوریا جهان تیغی_ خاکی بودن بخش قابل توجهی از معابر و کوچه‌های شهر ایرانشهر، موضوع تازه‌ای نیست؛ مطالبه‌ای است که سال‌هاست در گفت‌وگوهای روزمره مردم، پیام‌های مردمی به رسانه‌ها و حتی نشست‌های غیررسمی شهری تکرار می‌شود. مطالبه‌ای که نه از سر تقابل، بلکه از جنس انتظار طبیعی شهروندان از مدیریت شهری مطرح می‌شود.

ایرانشهر به‌عنوان یکی از شهرهای مهم جنوب استان سیستان و بلوچستان، در سال‌های اخیر شاهد رشد جمعیت، توسعه محدوده شهری و افزایش ترددهای درون‌شهری بوده است؛ با این حال، خاکی بودن بسیاری از کوچه‌ها و معابر فرعی، به‌ویژه در محلات مسکونی، همچنان به‌عنوان یکی از گلایه‌های اصلی مردم باقی مانده است.

شهروندان می‌گویند در فصل گرما، گرد و غبار ناشی از این معابر سلامت خانواده‌ها، کودکان و سالمندان را تهدید می‌کند و در فصل بارندگی نیز تردد به‌ویژه برای دانش‌آموزان و خودروهای امدادی با دشواری همراه می‌شود.

این شرایط، کیفیت زندگی شهری را تحت تأثیر قرار داده و با انتظارات عمومی از مدیریت شهری فاصله دارد.

بدون آنکه قصد قضاوت یا انتساب قصور مشخصی به شورای شهر یا شهرداری وجود داشته باشد، این پرسش در افکار عمومی شکل گرفته که اولویت‌بندی پروژه‌های عمرانی شهری تا چه اندازه با نیازهای واقعی محلات همخوانی دارد؟ و چه میزان از منابع و اعتبارات به بهسازی معابر محلات کمتر برخوردار اختصاص یافته است؟

شفاف‌سازی در خصوص برنامه‌های زمان‌بندی‌شده برای آسفالت معابر، اعلام معیارهای انتخاب محلات هدف و ارائه گزارش‌های دوره‌ای از پیشرفت پروژه‌ها، می‌تواند ضمن افزایش اعتماد عمومی، از انباشت نارضایتی‌ها جلوگیری کند. تجربه شهرهای مشابه نشان داده است که حتی اقدامات تدریجی اما مستمر، اگر به‌درستی اطلاع‌رسانی شود، می‌تواند امید اجتماعی را تقویت کند.

از سوی دیگر، با توجه به ماهیت عمومی این مطالبه، انتظار می‌رود دستگاه‌های نظارتی و نهادهای مسئول در حوزه مدیریت شهری، در چارچوب وظایف قانونی خود، با بررسی وضعیت موجود، به شفاف شدن مسیر تصمیم‌گیری‌ها و تسریع در پاسخ به مطالبات مردمی کمک کنند؛ امری که نه به‌معنای تقابل، بلکه در راستای تقویت حکمرانی محلی و پاسخگویی بیشتر است.

در نهایت، خاکی بودن کوچه‌ها صرفاً یک موضوع عمرانی نیست؛ این مسئله به‌طور مستقیم با کرامت شهروندی، سلامت عمومی و تصویر شهر گره خورده است. پاسخ به این مطالبه قدیمی، می‌تواند نشانه‌ای روشن از توجه مدیریت شهری به دغدغه‌های روزمره مردم و حرکت به‌سوی شهری زیست‌پذیرتر باشد.